Opublikowano pracę naukową wskazującą, że u ptaków szybujących czynniki genetyczne odgrywają równie istotną rolę jak czynniki społeczne (kulturowe). Autorzy porównali przebieg jesiennych wędrówek oraz obszary zimowania dwóch blisko spokrewnionych gatunków dużych ptaków drapieżnych – orlika grubodziobego Clanga clanga i orlika krzykliwego Clanga pomarina – a także mieszańców powstałych z ich krzyżowania. Termin rozpoczęcia migracji u mieszańców był zbliżony do tego, jaki charakteryzował jeden z gatunków rodzicielskich, natomiast rozmieszczenie zimowisk i wielkość areałów osobniczych przypominały cechy drugiego gatunku. Dane z telemetrii uzupełniono modelowaniem przydatności siedlisk, opartym na danych GPS oraz wynikach odczytów obrączek. Wyniki te sugerują silny wpływ genetyczny na strategię migracji, realizowany poprzez efekt dominacji zależny od konkretnej cechy, choć istotny może być również udział interakcji społecznych.
Gdyby u orlików z rodzaju Clanga dominował wpływ społeczny, można by oczekiwać, że mieszańce podążą za orlikami krzykliwymi C. pomarina na ich zimowiska, ponieważ rozpoczynały migrację w tym samym wczesnym terminie co ten gatunek, podczas gdy większość orlików grubodziobych C. clanga opuszczała tereny lęgowe znacznie później. Tak się jednak nie stało: obszary zimowania większości mieszańców przypominały te właściwe dla C. clanga, a mediana szerokości geograficznej zimowisk była wartością pośrednią między wynikami dla obu gatunków rodzicielskich. Ponadto u mieszańców odnotowano znaczne zróżnicowanie długości geograficznej zimowisk, podobne do tego, jakie obserwowano u C. clanga. Wreszcie, strategia zimowania mieszańców również przypominała strategię C. clanga pod tym względem, że często przebywały one na ograniczonym obszarze, zamiast pokonywać duże odległości w trakcie zimy – co jest zachowaniem typowym dla C. pomarina.
Stwierdzono różnice w trasach i miejscach docelowych migracji między pierwszymi dwoma latami życia, co sugeruje istotną rolę procesu uczenia się. Hipotezę o uwarunkowaniach genetycznych dodatkowo wspierają dwa przypadki zbadanych rodzin, zweryfikowane za pomocą analiz genetycznych. Po pierwsze, dane telemetryczne i odczyty obrączek wykazały, że czterej badani bracia (osobniki C. clanga pochodzące z różnych lęgów w odstępie lat) migrowali do południowo-zachodniej Europy; po drugie, monitorowana samica będąca mieszańcem zimowała na Sycylii, a jej brat został zidentyfikowany na Sardynii dzięki kolorowej obrączce. Z drugiej strony, jeden z monitorowanych młodych mieszańców odleciał do Afryki Wschodniej, podczas gdy potomstwo z tego samego gniazda migrowało co najmniej dwukrotnie do Afryki Zachodniej. Uzyskano jedynie słabe dowody na występowanie addytywnego efektu genetycznego, który skutkowałby przyjęciem przez mieszańce pośredniej strategii zimowania, natomiast nie stwierdzono przesłanek świadczących o dziedziczeniu sprzężonym z płcią. Wyniki wskazały na istnienie zależności między różnymi czynnikami klimatycznymi a obszarami zimowania orlików. O ile zasięgi występowania zarówno C. clanga, jak i mieszańców wydawały się być determinowane przez wielkość opadów, o tyle czynnik ten nie został uwzględniony w modelu rozmieszczenia dla C. pomarina; wskazywało to na brak pokrywania się zasięgu tego gatunku nie tylko z obszarem zimowania C. clanga, ale również z obszarem zimowania mieszańców.
Ülo Väli; Paweł Mirski; Urmas Sellis; Mindaugas Dagys; Grzegorz Maciorowski; Genetic determination of migration strategies in large soaring birds: evidence from hybrid eagles, Proc. R. Soc. B (2018) 285 (1884): 20180855.