![\"\"](\"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-content\/uploads\/2025\/02\/15-300x300.jpg\")
<\/h3>\n<\/h3>\n\u0141\u0105karze od dawna spotykali si\u0119 na konferencjach mi\u0119dzynarodowych, ju\u017c w okresie mi\u0119dzywojennym na Kongresach \u015awiatowych (od 1923 roku) wymieniali pogl\u0105dy i dzielili si\u0119 do\u015bwiadczeniami z zakresu zagospodarowywania, nawo\u017cenia, produkcji i konserwacji pasz otrzymywanych na trwa\u0142ych i\u00a0przemiennych u\u017cytkach zielonych. Idea utworzenia Europejskiej Federacji \u0141\u0105karskiej powsta\u0142a na konferencji \u201eProdukcja Pasz\u201d, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 w Szwajcarii w 1962 roku. Propozycje tak\u0105 wysun\u0119li naukowcy brytyjscy, przedstawiciele dzia\u0142aj\u0105cego od 1945 roku Brytyjskiego Towarzystwa \u0141\u0105karskiego, a\u00a0poniewa\u017c zyska\u0142a ona powszechn\u0105 aprobat\u0119 uczestnik\u00f3w konferencji zorganizowano w 1963 roku sympozjum mi\u0119dzynarodowe w Hurley (Wielka Brytania), na kt\u00f3rym oficjalnie postawiono wniosek o\u00a0utworzenie Federacji dzia\u0142aj\u0105cych w Europie Towarzystw \u0141\u0105karskich i przedstawiono projekt statutu Federacji. Przedstawiciele 11 krajowych towarzystw zaakceptowali zg\u0142oszone projekty. Powo\u0142any zosta\u0142 pierwszy Komitet Wykonawczy Federacji w sk\u0142adzie: M.L t\u2019Hart, (Holandia), H.R. Baker (Wlk. Brytania), J.\u00a0Rebishung (Francja) B.R. Bentholm (Dania) i reprezentuj\u0105cy Szwajcari\u0119 Polak Jan Caputa, kt\u00f3ry jednocze\u015bnie pe\u0142ni\u0142 pocz\u0105tkowo obowi\u0105zki sekretarza Komitetu. W p\u00f3\u017aniejszym okresie do Komitetu do\u0142\u0105czy\u0142 J.W. Minderhoud.<\/p>\n
Zadania Federacji zawarte w pierwszym statucie przyj\u0119tym w 1963 by\u0142y i s\u0105 ci\u0105gle te same: zapewnienie i\u00a0organizowanie bliskich kontakt\u00f3w mi\u0119dzy europejskimi organizacjami \u0142\u0105karskimi, promowanie kontakt\u00f3w, wymiany naukowej i do\u015bwiadcze\u0144 praktycznych mi\u0119dzy ekspertami z zakresu \u0142\u0105karstwa, inicjowanie sympozj\u00f3w i innych spotka\u0144 europejskich \u0142\u0105karzy i towarzystw \u0142\u0105karskich.<\/p>\n
Statut Federacji by\u0142 kilkakrotnie zmieniany. Najwa\u017cniejsze zmiany nast\u0105pi\u0142y w roku 1973 i 1994. Federacja dostosowywa\u0142a si\u0119 bowiem do zmian zachodz\u0105cych w Europie i jeszcze przed oficjalnym rozszerzeniem Unii Europejskiej o kraje Europy Wschodniej i Centralnej ju\u017c dawno otworzy\u0142a si\u0119 na pe\u0142n\u0105 integracj\u0119 i\u00a0wsp\u00f3\u0142prac\u0119 europejsk\u0105. W sk\u0142ad Europejskiej Federacji \u0141\u0105karskiej wchodz\u0105 cz\u0142onkowie towarzystw \u0142\u0105karskich lub narodowe organizacje dzia\u0142aj\u0105ce w poszczeg\u00f3lnych krajach (statut dopuszcza r\u00f3wnie\u017c udzia\u0142 naukowych instytut\u00f3w \u0142\u0105karskich lub akademii nauk rolniczych), oraz jako cz\u0142onkowie korespondenci, indywidualne osoby z kraj\u00f3w, kt\u00f3re nie maj\u0105 formalnie utworzonych \u0142\u0105karskich towarzystw lub organizacji. Osoby te, najcz\u0119\u015bciej wybitni specjali\u015bci z zakresu \u0142\u0105karstwa, pe\u0142ni\u0105 funkcj\u0119 po\u015brednik\u00f3w (tzw. contact person) mi\u0119dzy Federacj\u0105 a nauk\u0105 i praktyk\u0105 \u0142\u0105karsk\u0105 w reprezentowanym przez nich kraju.<\/p>\n
Europejska Federacja \u0141\u0105karska rozwija\u0142a si\u0119 bardzo dynamicznie. W 1964 roku w pa\u017adzierniku 10 kraj\u00f3w oficjalnie potwierdzi\u0142o cz\u0142onkostwo w tworz\u0105cej si\u0119 wtedy Federacji. By\u0142y to nast\u0119puj\u0105ce kraje: Belgia, Dania, RFN, Finlandia, Francja, Irlandia, W\u0142ochy, Holandia, Szwajcaria, W. Brytania. W roku nast\u0119pnym, czyli w 1965 do Federacji przyst\u0105pi\u0142a Polska, Szwecja, Norwegia i NRD, na dzie\u0144 dzisiejszy Federacja zrzesza 29 towarzystw lub organizacji narodowych, 8 cz\u0142onk\u00f3w korespondent\u00f3w i jest podzielona na 7\u00a0region\u00f3w geograficznych. Ka\u017cdy region jest reprezentowany przez jednego przedstawiciela w Komitecie Wykonawczym EGF, co dwa lata nast\u0119puje rotacja kraj\u00f3w przedstawicielskich.<\/p>\n
Jedn\u0105 z zalet Europejskiej Federacji \u0141\u0105karskiej jest prosta struktura organizacyjna. Jak ju\u017c wspomniano Federacja zrzesza krajowe towarzystwa lub organizacje \u0142\u0105karskie, sama nie organizuje konferencji czy mityng\u00f3w, ale inicjuje, wspiera i koordynuje organizowanie konferencji mi\u0119dzynarodowych przez kraje cz\u0142onkowskie. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 Federacji kierowana jest przez Komitet Wykonawczy, w kt\u00f3rym jedyn\u0105 sta\u0142\u0105 osob\u0105 jest sekretarz Federacji. W sk\u0142ad Komitetu Wykonawczego wchodzi prezydent Federacji reprezentuj\u0105cy kraj, kt\u00f3ry podj\u0105\u0142 si\u0119 organizowania nast\u0119pnej Konferencji Generalnej, by\u0142y prezydent, sekretarz odpowiadaj\u0105cy za stron\u0119 naukow\u0105 nast\u0119pnej konferencji Generalnej oraz przedstawiciele 7\u00a0region\u00f3w Europy i sekretarz generalny Federacji. Aktualnie Komitet Wykonawczy reprezentowany jest przez 11 os\u00f3b, przewodnicz\u0105cym na konferencji w Badajoz zosta\u0142 wybrany G\u00f6ran Dalin ze Szwecji, sekretarzem generalnym zosta\u0142 Willy Kessler ze Szwajcarii, kt\u00f3ry zast\u0105pi\u0142 dr Wilema Prinsa pe\u0142ni\u0105cego t\u0105 zaszczytn\u0105 i niezwykle odpowiedzialn\u0105 funkcj\u0119 przez prawie 20 lat (od 1985 do roku 2004) Region p\u00f3\u0142nocno-wschodniej Europy, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wchodzi Polska, aktualnie reprezentowany jest przez \u0141otw\u0119, a personalnie przez Aleksandra Adamowicza. Obecnie cz\u0142onkowie Komitetu spotykaj\u0105 si\u0119 tylko w\u00a0trakcie konferencji generalnych Federacji lub sympozj\u00f3w okazjonalnych i podejmowane s\u0105 wtedy g\u0142\u00f3wnie strategiczne decyzje o charakterze organizacyjnym. Bie\u017c\u0105ca dzia\u0142alno\u015b\u0107 Federacji koordynowana jest wi\u0119c g\u0142\u00f3wnie przez sekretarza generalnego, kt\u00f3ry nie tylko utrzymuje bie\u017c\u0105ce kontakty korespondencyjne z\u00a0krajami cz\u0142onkowskimi, cz\u0142onkami Komitetu i wieloma ekspertami z r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w, ale odpowiada r\u00f3wnie\u017c za stron\u0119 finansow\u0105 Federacji, redaguje serwis informacyjny opracowuj\u0105c strony internetowe EGF. Sekretarz Federacji dba r\u00f3wnie\u017c o w\u0142a\u015bciwy poziom naukowy i organizacyjny konferencji i\u00a0sympozj\u00f3w organizowanych pod egid\u0105 Federacji. Wi\u0105\u017ce si\u0119 to z wizytami w krajach podejmuj\u0105cych si\u0119 organizacji kolejnych sympozj\u00f3w i konferencji generalnych. Rola sekretarza generalnego i jego zaanga\u017cowanie w sprawy Federacji decyduje w du\u017cym stopniu o rozwoju i przysz\u0142o\u015bci Federacji. Przez ostatnie dwadzie\u015bcia lat takim dobrym duchem Federacji by\u0142 w\u0142a\u015bnie dr Wilem Prins. Zosta\u0142 on wybrany na to stanowisko w 1985 roku, kiedy zast\u0105pi\u0142 innego Holendra dr Minderhouda (1978-1985), wcze\u015bniej w\u00a0latach 1973-1978 sekretarzem generalnym EGF by\u0142 R.S Tayler z Wielkiej Brytanii. Przep\u0142yw informacji mi\u0119dzy cz\u0142onkami Federacji jest obecnie znacznie \u0142atwiejszy ni\u017c kiedy\u015b. Federacja dysponuje w\u0142asn\u0105 stron\u0105 internetow\u0105 np. (http\/\/www.europeangrassland.org), drukuje bie\u017c\u0105ce informacje o konferencjach w Grass and Forage Science. Jednak nic nie zast\u0105pi osobistych kontakt\u00f3w mi\u0119dzy przedstawicielami kraj\u00f3w cz\u0142onkowskich i roli sekretarza generalnego w inicjowaniu i podtrzymywaniu tych kontakt\u00f3w. Mo\u017cna mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce wybrany na konferencji w Lucernie 2004 roku na stanowisko sekretarza generalnego, dobrze znany wielu polskim \u0142\u0105karzom dr Willy Kessler ze Szwajcarii b\u0119dzie godnie kontynuowa\u0142 prac\u0119 swojego poprzednika.<\/p>\n
Europejska Federacja \u0141\u0105karska zawsze otwarta by\u0142a na nowe, ambitne projekty, przyci\u0105ga\u0142a m\u0142odych naukowc\u00f3w z wielu kraj\u00f3w, na jej konferencjach panowa\u0142a niezwyk\u0142e przyjazna atmosfera, obowi\u0105zywa\u0142y zasady pe\u0142nej demokracji, wolno\u015bci, rodzi\u0142y si\u0119 wieloletnie kontakty oficjalne i trwa\u0142e przyja\u017anie. Otwarto\u015b\u0107 na nowe idee nigdy nie oznacza\u0142a jednak, \u017ce zapominano o dokonaniach poprzednik\u00f3w i\u00a0o\u00a0pi\u0119knych tradycjach nauki \u0142\u0105karskiej w r\u00f3\u017cnych krajach europejskich. Takim dowodem poszanowania tradycji i uznawania zas\u0142ug wielu wybitnych \u0142\u0105karzy jest tytu\u0142 honorowego prezydenta Federacji. Pierwszym honorowym do\u017cywotnim prezydentem EGF zosta\u0142 wybrany w 1963 roku W. Davies z Wielkiej Brytanii, jeden z inicjator\u00f3w i \u201eojc\u00f3w\u201d: Federacji (zmar\u0142 w 1968 roku). W roku 1980 na 8 Konferencji Generalnej w Zagrzebiu wybrani zostali do\u017cywotnimi prezydentami honorowymi t\u2019Hart (Holandia) i\u00a0Andrejew (Zwi\u0105zek Radziecki). W roku 1982 t\u0105 zaszczytn\u0105 funkcj\u0119 powierzono V. Jarvi (Finlandia) i\u00a0Janowi Capucie (Szwajcaria). W 2000 roku w trakcie 18 Konferencji Generalnej w Aalborg (Dania) uczestnicy i delegaci z poszczeg\u00f3lnych kraj\u00f3w zdecydowali, \u017ce funkcji honorowego do\u017cywotniego przewodnicz\u0105cego federacji nale\u017cy nada\u0107 troch\u0119 inne znaczenie. Uznano, \u017ce powinno wprowadzi\u0107 si\u0119 pewne obiektywne kryteria doboru os\u00f3b na t\u0105 funkcj\u0119 i \u017ce osoby te powinny wspiera\u0107 Federacj\u0119 i Komitet Wykonawczy swoj\u0105 rad\u0105 i do\u015bwiadczeniem. Na Konferencji EGF w Dani przyj\u0119to, \u017ce honorowy do\u017cywotni przewodnicz\u0105cy EGF powinien spe\u0142nia\u0107 nast\u0119puj\u0105ce warunki: wykaza\u0107 si\u0119 uczestnictwem w minimum 12\u00a0konferencjach lub sympozjach organizowanych przez EGF, mie\u0107 znaczne osi\u0105gni\u0119cia naukowe w\u00a0ramach Federacji (np. autor lub wsp\u00f3\u0142autor referat\u00f3w plenarnych), do\u015bwiadczenia organizacyjne (cz\u0142onkostwo w\u00a0Komitecie Wykonawczym EGF, funkcje prezydenta lub sekretarza), dzia\u0142alno\u015b\u0107 doradcz\u0105 przy organizowaniu konferencji. Nie bez znaczenia jest r\u00f3wnie\u017c osobowo\u015b\u0107 kandydata (np. \u0142atwo\u015b\u0107 nawi\u0105zywania kontakt\u00f3w, poczucie humoru), jego autorytet w nauce i praktyce \u0142\u0105karskiej oraz do\u015bwiadczenia mi\u0119dzynarodowe. W roku 2000 na funkcj\u0119 honorowych prezydent\u00f3w Federacji wybrano Johna Frame\u2019a z Wielkiej Brytanii (osoba doskonale znana polskim \u0142\u0105karzom, by\u0142 zamar\u0142 w 2006 roku, honorowym cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa \u0141\u0105karskiego) i Germana Blagowieszczenskiego (Rosja). W\u00a02002 roku na Konferencji Generalnej w La Rochelle wybrany zosta\u0142 L. t\u2019Mannetje (Holandia) i R. Wilkins (W. Brytania), a na konferencji w Lucernie Wilem Prins (Holandia) i Josef Nosberger (Szwajcaria).<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-content\/uploads\/2025\/02\/06.jpg\")
<\/p>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Historia Europejskiej Federacji \u0141\u0105karskiej (Europeas Grassland Federation) \u0141\u0105karze od dawna spotykali si\u0119 na konferencjach mi\u0119dzynarodowych, ju\u017c w okresie mi\u0119dzywojennym na Kongresach \u015awiatowych (od 1923 roku) wymieniali pogl\u0105dy i dzielili si\u0119 do\u015bwiadczeniami z zakresu zagospodarowywania, nawo\u017cenia, produkcji i konserwacji pasz otrzymywanych na trwa\u0142ych i\u00a0przemiennych u\u017cytkach zielonych. Idea utworzenia Europejskiej Federacji \u0141\u0105karskiej powsta\u0142a na konferencji \u201eProdukcja Pasz\u201d, … Czytaj dalej \u201eHistoria\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-216","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/216","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=216"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/216\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":829,"href":"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/216\/revisions\/829"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sparrow.up.poznan.pl\/ptl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=216"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}